Winkelgenot.

Bijgewerkt op: 8 nov 2020


Winkelgenot Part 1

IK kik zelf nogal op nieuwe kleding en daarom bezoek ik regelmatig een filiaal van een bekende modeketen met 3 letters.

Niet omdat ik altijd iets nodig heb, maar om te kijken naar de nieuwe collectie kleren.

Doordat ik er regelmatig kom, weet ik welke de rustige momenten zijn, en heb ik dan ook ruimschoots de tijd om dingen te passen en me te laten assisteren door de knappe filiaalhouder “James”.


Zo geschiedde ook vorige week dinsdag, ik stapte de winkel binnen en ging dadelijk naar de mannencollectie, in mijn rechter ooghoek bemerkte ik ook James die de collectie van Marcel aan het fatsoeneren was.

Ik trok mijn stoute schoenen aan en stapte recht op hem af: Dit ziet er echt lekker uit, zei ik tegen James.

Uiteraard doelde ik meer op James dan op de kleding.

James keek verrast op, wat bedoelt u, meneer? Vroeg hij met een lichte frons, maar ik bemerkte ook zijn twinkelende, reebruine ogen.

Die broek die je aan hebt van Marcel, die zit je echt als gegoten, zo wil ik er ook één, zei ik grijnzend.

James keek opgelucht, wel meneer, hier in deze rayon hangt dit model.

Kies gerust iets uit en dan kan u het aanpassen in de pashokjes.

Hebt u misschien graag dat ik u help, vroeg hij?

Dat mag zeker, zei ik, en het is Alfred en niet meneer hé.

Oké meneer, euh Alfred, ik ben James, welkom in onze winkel, welke maat van broek hebt u?

Geen idee eigenlijk James, welke maat zou jij adviseren als je mij ziet, terwijl ik heupwiegend even tussen de rayon op en neer paradeerde.

Wel ik zou zeggen, 33/34 zoiets.

Hij trok een jeans uit het rek en hield het me voor, ja, dat zou moeten passen Alfred, weet je waar de pashokjes zijn?

Neen, daar heb ik nog niet op gelet, zei ik met een knipoog.

Volg me maar Alfred, en James ging me voor.

Ik had nu de kans om James een te bekijken langs achter en keek bewonderend naar zijn kontje.

De contouren tekende zeer mooi af in de jeans die hij aan had.

Aan het pashokje gekomen staarden mijn ogen recht richting zijn gulp, met enige bibber in zijn stem zei James, “je hebt geluk, ze zijn allemaal vrij, kies er maar eentje uit Alfred”.

Ik koos het verste pashokje en liet de gordijn op een kier hangen terwijl ik vrolijk voort babbelde tegen James (ik wou vooral niet dat hij zou weg gaan).

Ik trok de broek aan en wurmde ze naar boven, ze spande stevig rond mijn kontje en mijn kruis. James, zou je eens even willen komen, en je mening geven, vroeg ik.

Uiteraard Alfred, voor klanten maken we altijd tijd, en hij trok het gordijn wat open.

Tja, ik zie het, ik vrees dat je daar te groot geschapen bent, en hij legde een hand op mijn kruis.

Ik ga even ander modelletje zoeken voor jou, want anders gaan alle mannen achter u lopen, lachte hij.

Ik lachte en zei dat is niet zo erg, maar een beetje losser mag wel hoor, ik wil nog plaats hebben voor als je weet wel hé?

Helemaal Alfred, maar vanachter zit deze best wel goed rond je kontje hoor, en ook daar wreef hij eens met zijn handen over.

Dat hielp uiteraard niet om alles in bedwang te houden en ik voelde mijn piemel stilaan groeien.

Door de te strakke broek was dit al snel zichtbaar.

James zei ik, ik denk dat ze terug uit moet, help je wel even want ze spant nu toch wel hard.